Van cursus tot eigen vakantie
Net als Klaebo hierboven afgebeeld, de winnaar bij de Olympische Winterspelen 2026, hebben Dorien en ik het langlaufvirus gevat. En dat idee ging een beetje in de sferen van Pipi langkous. ‘Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan’. Naja, tot op zekere hoogte.
Mijn beeld bij langlaufen was altijd eentje waarbij je lekker buiten bent in de prachtige natuur. In gebeiden waar je ook kunt skiën, maar in tegenstelling tot bij skiën, zijn de risico’s voor vallen wat kleiner. Daarnaast is het een echte duursport en dat trekt me wel.
Cursus Langlauf klassiek Vasa Sport
Om te kijken of het echt wat voor ons is, hadden we besloten een beste cursus over een lang weekend te doen. Tijdens zo’n weekend konden we kijken of het we echt leuk vinden, maar ook aan het begin al de juiste techniek onder de knie krijgen. De conditie hoeven we verder niks mee, want die hebben we van al die andere leuke dingen wel.
Afgelopen december was het dan zover. In december zaten we met VasaSport in Oberhof. Hier mochten we kennismaken met de latten. Dit betekende zowel glijden met de latten. Vooruit, maar ook per ongeluk achteruit. Alsook vallen met de latten. Door de cursusdagen heen kreeg ik uiteindelijk 1 doel en dat was leren remmen. Het werd namelijk duidelijk dat je met een beste conditie en een aardige portie kracht al snel langlaufend op pad kan gaan. Remmen daarentegen kon ik niet. Mijn latten waren lang, ze kruisten over elkaar heen. En echt de zijkanten afzetten in de grond, dat ging niet lekker. De bekende ploeg was voor mij dan ook een uitdaging. Hetzelfde voor de visgraat. Alletwee een vereiste om in een landschap dat niet zo plat is als een pannekoek als Nederland te kunnen remmen in een afdaling en te klimmen wanneer het te stijl wordt voor een diagonaalpas.
Gelukkig klikte alles op de laatste dag, waarna ik het laatste half uur van het lange weekend mij nog als een soort snelheidsduivel door de sneeuwhal bewoog. Lekker gas geven, omdat ik niet meer bang was niet tijdig te kunnen remmen.
Weekje naar Oberstdorf
Enthousiast van onze cursus gingen we verder kijken. We hoorden van toffe opties bij Vasa, waarbij je ging toerlanglaufen van hut naar hut, maar de timing was slecht. De reistijd is dan berekend van Utrecht, waardoor er voor ons toch nog 2 uur bij op komt. Waar een reis met de trein precies lijkt te passen, past het voor ons dus net niet. En ik had voor werk al wat intensieve dingen gepland. Ik moet daar ook mijn grenzen erkennen en toegeven dat ik niet alles altijd kan combineren.
We zijn dan ook op zoek gegaan naar een iets rustiger alternatief. Daarbij zijn wij uitgekomen op een weekje Oberstdorf. Oberstdorf is goed te bereiken met de trein, wat ons toch wel fijn leek. Ook betaal je in Oberstdorf nog niet de hoofdprijs, zoals je in plaatsen 100km verder naar het zuiden wel doet. En er zo’n 70km aan loipen beschikbaar. We boekten een appartementje via booking.com en regelden online de reservering van de latten. Ideaal!
We hadden in Oberstdorf de logistiek goed voor elkaar. Zo hadden we een goede locatie vanaf het appartement. Het appartement zat midden in het dorp, wat een tripje naar de bakker makkelijk maakte. Verder was het ook maar 200m lopen, voordat we op het loipenetwerk kwamen. En een busverbinding, die was ook overal dik voor mekaar.
Sneeuwafhankelijk
Wat we echt hebben moeten leren, is dat je afhankelijk bent van de natuur voor sneeuw. Deels hebben we daar wel rekening mee gehouden. Zo zijn we op vakantie gegaan in een sneeuwzekere week. Maar ook dit bood uiteindelijk geen garantie. Zo had het vanaf een week voor onze vakantie al niet meer gesneeuwd. Gelukkig was deze sneeuw nog blijven liggen, maar we zagen met de dag de kwaliteit afnemen. Zo scheen overdag de zon en smolt de sneeuw, die vervolgens weer ging aanvriezen in de nacht. We hebben onze planning hierop moeten aanpassen.
We konden bij Oberstdorf nog goed langlaufen op de rondtocht bij het dorp en de loipe Faistenoy-Birgsau, maar bij een andere loipe viel het tegen. Volgens de berichtgeving was die open, maar eenmaal daar aangekomen bleek dat voor ons niet vertrouwd. De loipe bestond uit schuin aflopend sneeuwijs, iets waar ik, die niet zo heel kundig is met remmen, niet naar beneden moet gaan. We zijn die dag dan ook snel met de bus teruggekeerd naar het appartement.
Klein Walsertal
Gelukkig hadden we een mooie uitwijkoptie. Vanuit Oberstdorf is er een directe busverbinding naar het Klein Walsertal. In zo’n 45 minuten bracht een bus, volgeladen met mensen op ski’s ons naar een nieuw gebied. We hebben ons die dag vermaakt op de Steinbockloipe, een loipenetwerk van meer dan 10km bestaande uit allerlei lussen van makkelijk tot moeilijk, waar wij heerlijk konden rondcrossen met uitzicht op de bergen. Een prachtige afsluiter van onze wintersportvakantie.
De allerlaatste dag viel in het water, want het begon te regenen in Oberstdorf. Ons resteerde het alleen om (vermoeid ;))de ski’s terug te brengen en nog een souvenirtje in te slaan.